Müzik olmadan atmayan bir kalbi var onun,

dans etmeden duramayan bir doğası,

bir de gevezelikleri var kendi çapında...

Yetenekli Eller..



Artık herkes aradığı şeye elektronik olarak kolaylıkla ulaşabiliyor. Sinema filmlerine de öyle.
Boş kalan vakitlerimi çoğu zaman film izleyerek geçiren bir insanım. Yine hangi filmi izlesem diye bakınırken bulduğum ve hayatımda sahip olduğum en önemli şeyi bana hatırlatan bir film var. Herkesin bir başucu kitabı vardır ya. İşte bu film de benim için o kadar önemli.
     
Film bir başarı öyküsünü anlatıyor. Bir doktorun biyografisi ele alınmış. Küçük yaşlarda hiç yüksek not alamayan Ben’in hayatını değiştiren çok önemli bir cümle var. İşte bu cümle aslında bütün filmi ya da bir başka değişle bütün hayatımızda ne yapıp ne yapamayacağımızı çok güzel bir şekilde özetleyebilir.

“Başkaları ne yapıyorsa sen de aynısını yapabilirsin, hatta daha fazlasını..”


Hayatımın çoğu kısmında ailemden uzak yaşadığımı söyleyebilirim. Babamın varlığı ile yokluğu birdi. Kişiliğime çok fazla bir etkisi olduğunu sanmıyorum. Tabi kimi zaman büründüğüm o sinirli kişiyi saymazsak. Evet, belki de en büyük etkisi de budur. Ama ben sadece bundan ibaret değilim. İnsanoğlu sürekli değişip gelişiyor. Ben de öyle… Dönüp de baktığım zaman değişmeyen tek bir özelliğimi görüyorum. Bunu ister meraklı bir kişilik olarak, isterseniz öğrenme aşkı olarak adlandırın. Adı her ne olursa olsun kendimi geliştirmeme yarayan en önemli özelliğimin bu olduğuna inanıyorum.
Başkaları ne yapıyorsa ben de aynısını yapabilirim, hatta daha fazlasını. Kesinlikle. Yaptığıma da inanıyorum. Sadece bunun nasıl olduğunu daha önce keşfetmemiştim. O filmi izlediğimde gördüm ki bu cümle asıl kilit noktası. Ben’e annesi direkt olarak söylüyor ve hayatı boyunca kendini geliştirmesine ve tanınmış bir beyin cerrahı olmasına yardımcı oluyor. Belki benim annem bunu bana direkt olarak söylemedi ama henüz küçük bir kızken bile bana aşılamaya çalıştığı şeyin bu cümlenin anlattıklarının aynısı olduğundan eminim. Yani hayatım boyunca belki fiilen yanımda bulunamasa da bu cümleyle beni eğiten kişinin yine de annem olduğunu söyleyebilirim.
Bir evlat yetiştirmek her zaman onun yanında olmak anlamına gelmez. Bazen ayrı düşebilirsiniz. Şehirleriniz bile ayrı olabilir. Hatta buna yaşamının büyük birçoğunda da katlanmak zorunda kalabilirsiniz. Ama önemli olan mesafeler değildir. Ona ne vermeye çalıştığınızdır. Tek başıma yaşıyor olmama rağmen sahip olduğum bu kişiliği de bu hayatı da anneme borçluyum.

...Katre Gizem...
25.10.2011

2 yorum:

  1. nereden nereye geldiğinin birebir şahidiyim. herkeste senin kadar azim yok. bu güzel bir erdemdir ve az kişide rastlanır.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Kutsalım. Küçük adımlarla da olsa bir yerlere doğru ilerlemeye çalışıyorum.

      Sil